همه باهم افغانستان را آباد کنیم

 

 

 

گپي با خوانندگان

 

 

 

---

 

با عرض پوزش از جناب آقای معلم عزیز الله رویش

 

امروز ما اسم نشریه ایست که سالها قبل در پاکستان منتشر میشد و مطالب خوبی داشت و ...

امروز ما دوباره روی خط آمد   و این بار با مطالب بهتر و معتدلتر از گذشته ها و با این پیش درآمد:

 

امروز ما به تفسيري تازه نياز دارد

(اين نامه براي عده‌اي از دوستان دانشجو در قم و تهران فرستاده شده است)

...ادامه از صفحه قبل
در هر سخن از وضعيت امروز ما، به سوال موقعيت جامعة خويش در شرايط كنوني نيز مواجه ميشويم. ما در كجا قرار داريم؟ آيا جامعة ما در شرايط كنوني در موقعيت طبيعي خويش قرار دارد يا نه؟ آيا ما هماني كه بايد ميبوديم هستيم؟ آيا در شرايط كنوني ما ميتوانستيم غير از آنچه هستيم باشيم؟ و دهها حرفي ديگر از همين دست.
از لحاظ منطقي، روشن است كه هيچ پديده نميتواند در جايگاه غيرطبيعي خويش قرار داشته باشد. بودن در جايگاه غير طبيعي ثبات و استمرار و بقا داشته نميتواند. اگر احيانا پديدهاي را با فشار از جايگاه طبيعي اش دور سازند، با رفع فشار به همان جايگاه طبيعي خويش برگشت خواهد كرد. هيچ پديده، نه در عقبماندن و نه در پيشيگرفتن از جايگاه طبيعي خويش، ثبات يافته نميتواند.
در عينحال، هميشه ميتوان از عواملي پرسيد كه در قرار دادن يك پديده در جايگاهي خاص دخيل است. اين عوامل ميتوانند دخالت طبيعي داشته باشند يا دخالت غير طبيعي. اما وقتي عوامل خاص دخالت كردند، جايگاه طبيعي پديده، به هرحال، قطعا همان جايي است كه در آن قرار دارد و نميتواند در جايگاهي غير از آنجا كه قرار دارد قرار بگيرد.
ما ميتوانيم در مورد عواملي كه باعث شده اند جامعة ما در جايگاه كنوني خويش قرار گيرد، به تفصيل بحث كنيم اما اين عوامل در گذشته بوده و به هيچ صورتي نميتوانيم از نقشگذاري و مؤثريت آنها در گذشته جلوگيري كنيم و يا آنها را تغيير دهيم. در بررسي سير حركت و حركتهاي گذشته، ما فعلا در آخر خط قرار داريم و نميتوانيم آرزو كنيم كه مثلا كاش آن عامل نميبود و اين عامل ميبود يا آن عامل به آن گونة خاص عمل نميكرد و آن گونة ديگر عمل ميكرد. اين كاشها در حد تمنا بوده و تمنا قاعدتا در بحث منطقي اعتباري يافته نميتواند.
با اينهم، بحث و بررسي عوامل گذشته، ميتواند ديدگاه ما را نسبت به آينده روشنتر سازد. يعني ما ميتوانيم با شناخت دقيقتر و درستتر عوامل گذشته تصميم بگيريم كه اين عوامل در آينده نيز بر سرنوشت ما دخالت داشته باشند يا نه و يا تصميم بگيريم كه چه عوامل ديگري را در تعيين سرنوشت خويش دخالت دهيم كه مثلا دهسال بعدتر ما امروز ديگري داشته باشد كه براي ما در همان روز مطلوبتر و پذيرفتنيتر قلمداد شود.
با اين سخن، امروز ما آيينه اي براي امروز ماست و هيچ باري از گذشته نميتواند صفحة امروز ما را تنگ سازد يا اين صفحه را از پرداختن به نگارگري تصوير امروز ما باز دارد. اينجا، البته، هم به بصيرت تازه تر و هم به شجاعت تازه تر نيازمنديم. امروز ما در روشنايي خورشيد ديگري تجلي دارد. سايه هايي كه ديروز بر چهرة روز ما ميافتيد، امروز ديگر وجود ندارند و طبيعتا نبايد به خاطر سايه هاي ديروز، از پرداختن به سايه هاي جديدي كه حالا در تلاش آلودن چهرة روز مايند، غافل شويم. جنگيدن در جبهة گذشته بعضا آسانتر است تا وارد شدن در جبهة جديد. گاهي دشمنان شما نيز با همين ناگزيري شما رو به رويند و دوست دارند جنگ شان در جبهة ديروزي ادامه يابد تا اينكه وارد جبهة جديد شوند. امروز ما بايد از اين گردونه هوشيارانه عبور كند.
در عين حال، اين سخنان به هيچ صورت توجيه بريدن امروز ما از ديروز ما تلقي شده نميتواند. ما همانيم كه نطفة خويش را در بطن واقعيتهاي ديروز خويش خلق شده يافتيم و در درون همان بطن باليديم و بزرگ شديم و امروز كسي ديگر در برابر كسهاي ديگر ايستاده ايم. ما افتيده از آسمان و روييده از زمين نيستيم، ما همانيم كه بايد ميبوديم و اين خود دليل ديگري است كه هيچ كسي و هيچ جامعه اي نميتواند در جايگاهي غير از آنچه بالفعل قرار دارد قرار داشته باشد. اگر ما فرزند جاپاني و پروردة فرهنگ و شرايط و زمينه هاي جاپاني ميبوديم امروز اين كسي كه حالا هستيم نبوديم، كسي مانند يك جاپاني بوديم. تذكر اين حرف مخصوصا براي كساني ضرورت است كه احيانا بر بودن خاص امروز ما نكته ميگيرند.
بايد بدانيم كه هيچ كس نميتواند ما را از واقعيتهاي ديروز ما جدا كند، همانگونه كه خود نيز نميتوانيم از واقعيتهاي ديروز خويش فرار كنيم. تاريخ ما همان است كه خوانده ايم و خوانده اند، اما عزم ما در امروز ما قرار است تاريخ ديگري را گوشزد كند كه با تاريخ ديروز ما، اگر احيانا نامطلوب بوده است، به هيچ وجه يكي نباشد.
تذكر اين نكتة ديگر نيز البته ضروريست: امروز ماي نسل امروز از دل امروز ماي نسل ديروز سر ميكشد. اگر قرار باشد عوامل مؤثر بر ديروز ما امروز نيز حضور خويش را عرضه كنند، امروز ما از پرداختن به واقعيت وجودي آنها چشمپوشي نخواهد كرد. حضور عوامل ديروز در صحنة كار امروز نشانة مؤثريت آنها در امروز است و نميشود از كنار عوامل مؤثر ساده و بي تفاوت عبور كرد. اما اگر عوامل ديروز، مال ديروز بمانند و هيچ كسي نكوشد آنها را در امروز دخالت دهد و برعكس، امروز هر كسي عامل هاي تازه و تازه تر خويش را مطرح سازد، امروز ما نيز ميداندار امروز خواهد بود و رجعتي، مگر به اقتضاي ضرورت، به گذشته نخواهد داشت.
امروز ما چهرة من يا ماي خاص نيست، چهرة نسل امروز است. نگارگري اين چهره نيز به همة كساني تعلق ميگيرد كه در امروز ما خود را شريك احساس كنند و دوشادوش ما از امروز ماي امروز طرح امروز ماي فردا را بريزند.
افق از طلوعي تازه خبر ميدهد. ايمان ما به خدا و دست تواناي تقديرساز او پشتوانة كار ما براي امروز ماست. امروز ما البته مدعيان ولايت زيادي را در برابر خود دارد. اين مدعيان ولايت نبايد ولايت خدا را در ذهن ما خفه كند. ولايت خدا، ما را به درون خود ما رجعت ميدهد: خدا براي ما، در بيرون از ما نيست، در درون ماست. خدا را در درون خويش كشف كنيم و باور كنيم كه صبح ما تنها با خداي خود ما سپيد خواهد بود.

سوگند به زمان، كه زمان هميشه آبستن روز جديد است. اگر زمان نميميرد، زايش روز جديد نيز اجتناب ناپذير است. چه بهتر كه جشن زايش هر روز جديد خويش را با ايمان به خدا و خود تجليل كنيم. به ياد داشته باشيم كه ديگران همه ميميرند، اما روز جديد هميشه زاده ميشود: كل شيء هالك الا وجهه!

(اداره)

 

برای دیدن سایت امروز مااین جا را کلیک کنید

لیسه معرفت در کابل

 

 

 

 

برای دیدن بقیه تصاویر این جاکلیک کنید

 

 

 

حال سوال از فرهنگیان و قشر تحصیلکرده خارج از کشور این است که تا کی در کشورهای همسایه بناه گرفتن و لقمه نان را غنیمت شمردن؟!!!

افغانستان نیاز به ساختن دارد و در راس همه ساختن مکاتب و مراکز تعلیمی از اولویت های امرورما است.

 فارغ التحصیلان همت کنید و به جای خواندن آیه یاس مانند مربیان لیسه عالی معرفت کمر همت ببندید و برای نسل نو وطن کاری کنید