امروز در دنيا طبق آماري كه ارائه ميشود توزده كشور دنيا 73% ثروت دنيا را دارند و اين 19 كشور 16% جمعيت دنيا را در خود جاي دادهاند. 73% ثروت دنيا درست در اختيار 16% مردم است و 60% مردم دنيا فقط 11% ثروت دنيا را دارند، كه اينها در هند، چين، بنگلادش و افريقا و در كشورهاي فقير آسيا زندگي ميكنند. اين تقسيم ثروت طبيعي نيست، البته بخشي از آن مربوط به زحمات و توليد خودشان است ولي بخشي از ثروت كشورهاي فقير به كشورهاي ثروتمند منتقل ميشود. آماري كه چند سال پيش ارائه گرديد اين بود كه آمريكا در كشورهاي فقير آمريكاي لاتين سه ميليارد و هشتصد ميليون دلار يعني نزديك چهار ميليارد دلار سرمايهگذاري كردهبود و در ظرف دهسال يازده مليارد دلار يعني نزديك به سهبرابر اصل سرمايه، سود خالص برده است. اين يك گوشة دنيا است، ثروت زيادي از هند و چين و بنگلادش هم به اين كشور منتقل ميشود. فقيرترين مردم دنيا در كارخانهها مشغول كار هستند و نصف حقوقشان را راكفلرها و امثال اينها در دنيا ميبرند، چنين رفتارهاي بيشتر به رفتار حيوانات درنده ميماند، تا انسان. با وجود اين گونه اعمال، صحبت از حقوق بشر، شعار پوچ و بيمعنايي بيش نيست و وجود اين حالت خطراتي براي افراد و جوامع فقير و عقبافتاده در پي دارد